Arşivlerim meydanda

Doktor değilim, hele psikolog – sosyolog hiç değilim…
Bildiğin insanım, sıradan ama yüzeysel değil. Zırdeli, son zamanlarda üzüm üzüme bakar ya…
Az biraz manyaklık bana da bulaştı yani…
Kafa gitti, sağlık gitti, sevdam gitti, sevdiceğim gitti…
Kaldım ortada!
Anlayacağınız durum – vaziyet fena, hele son bir – iki haftadan beri kendimi yerden yere vurasım, düz duvarları tırmanasım var. Yaptığım aptallıkları yeminle çocuk yapmaz.
Bu pezevenge…
Orospunun dölüne “ilk” ambivalenz tanısı koyanlardanım. İnanmayan girip baksın.
Okul değil, üniversite hiç değil, hayatın bizzat kendisi bana insan psikolojisini, toplumu öğretti.

Lütfen…
Rica ediyorum, hatta yalvarıyorum, lütfen…
Evet oyunu vermeden tekrar düşünün. Yalancı, ruh hastası, hayalperest bir yaratık. İnsan diyemem, diyemem, bir pezevenkten olma, orospudan dogma bir yaratığa insan diyemem. Bir vatan hani besbelli. Elim kolum nerelere uzanır…
Kimden, nereden bilgilere ulaşırım söyleyemem. Kaynak vermem mümkün değil AMA lütfen inanın, lütfen. Bu yaratık başa bela, hem de öyle böyle değil, idamlık…
Alet olmayın, destek vermeyin lütfen, gerçekleri görün.